Je hebt de afspraak in de agenda gezet zonder onderwerp. De medewerker komt binnen, gaat zitten en kijkt je aan. Wat je nu als eerste zegt, bepaalt hoe de rest van dit gesprek loopt.
Een slechtnieuwsgesprek is een gesprek waarin je een besluit brengt dat voor de ander nadelig is en waar niets meer aan te veranderen valt. Op het werk gaat het meestal om een contract dat niet wordt verlengd, een functie die vervalt, een afwijzing na een procedure of een ontslag. Dat het besluit al vaststaat is precies wat dit gesprek anders maakt dan andere lastige gesprekken.
Daar zit ook de valkuil. Wie het besluit als een voorstel brengt, opent een onderhandeling die niet bestaat, en dat is uiteindelijk harder voor de medewerker dan een heldere boodschap.
Je brengt het besluit, je overlegt er niet over. Over het vervolg valt wel te praten.
Deze pagina gaat over het werk, niet over de zorg
Het woord wordt in twee werelden gebruikt. Deze pagina gaat over de werkgeversvariant: de leidinggevende of HR-adviseur die een besluit brengt aan een medewerker. Het slechtnieuwsgesprek in de zorg, waarin een behandelaar een diagnose of een prognose met een patiënt bespreekt, is een ander gesprek met een eigen gespreksmodel en een eigen beroepsnorm; daar gaat deze pagina niet over.
Slechtnieuwsgesprek of slecht nieuws gesprek?
Aan elkaar, als één woord. Het is een drieledige samenstelling waarvan het eerste deel een woordgroep is (slecht nieuws), en die schrijf je in het Nederlands aaneen. Vergelijk hogesnelheidstrein en lagelonenland, die op precies dezelfde manier zijn gebouwd.
Het woord staat als lemma in het Algemeen Nederlands Woordenboek van het Instituut voor de Nederlandse Taal. Dat maakt slechtnieuwsgesprek de gangbare en in het ANW opgenomen schrijfwijze. De losse vormen slecht nieuws gesprek en slecht-nieuwsgesprek kom je in de praktijk tegen, maar die kun je beter niet gebruiken in een brief die in een dossier belandt.






