Het gesprek is vertrouwelijk, het verslag moet kloppen.

Wie zelf aan een gesprek deelneemt, mag het opnemen. Het strafrecht verbiedt alleen het opnemen van een gesprek waar je geen deelnemer aan bent (artikel 139a Wetboek van Strafrecht). Een advocaat die met zijn cliënt of de wederpartij spreekt, is deelnemer, en mag dus opnemen, in beginsel zelfs zonder het te zeggen.

Voor advocaten ligt de lat hoger dan de strafwet. Regel 4 van de Gedragsregels, over openheid bij meeluisteren, meekijken en opnemen, verplicht je om het vooraf te melden. Niet alleen aan je eigen cliënt, maar ook aan de wederpartij of een derde aan de andere kant van de lijn. Die kan dan instemmen, weigeren, of het gesprek niet voeren. Dat geldt ook voor een automatische gespreksopname.

Heimelijk opnemen kan strafrechtelijk door de beugel en tuchtrechtelijk toch een misstap zijn. De melding vooraf is geen formaliteit, maar de kern van de beroepsnorm.

Meer over de algemene regels rond opnemen lees je in mag ik een gesprek opnemen. Dit is algemene uitleg, geen juridisch advies.

Alles wat een cliënt je toevertrouwt, valt onder je geheimhoudingsplicht, en in een procedure onder je verschoningsrecht: het recht om te zwijgen over wat je weet. Een notuleertool zit daar middenin. Het gesprek gaat door de handen van de aanbieder voordat jij je verslag hebt, en daarmee verschuift een deel van je geheim naar een partij die jij niet onder ede kunt houden.

Daar komt de CLOUD Act in beeld. Die Amerikaanse wet verplicht Amerikaanse aanbieders om data af te geven aan de Amerikaanse overheid, ook als die data in een Europees datacenter staat. De wet kijkt naar wie de aanbieder is, niet naar waar de servers staan. Een Europese vlag op de website zegt dus niets als het moederbedrijf onder Amerikaanse jurisdictie valt.

Hoe groot is dat risico? Klein, in de praktijk. Het Nationaal Cyber Security Centrum noemde de kans dat de Amerikaanse overheid daadwerkelijk Europese data opvraagt via de CLOUD Act "voorstelbaar maar ook in de praktijk zeer klein" (NCSC, 2022). Maar voor wie onder het verschoningsrecht werkt, is een kleine kans iets anders dan een aanvaardbare kans. Het cijfer waar je naar kijkt is niet de waarschijnlijkheid, maar het aantal partijen in de keten dat ooit een bevel kan krijgen. Eén keer is genoeg om een cliënt te schaden.

Er is nog een route waarlangs een gesprek weglekt zonder dat een rechter eraan te pas komt: veel gratis en publieke AI-diensten gebruiken wat je invoert om hun modellen te trainen. Een vertrouwelijk cliëntgesprek dat zo door een chatbot gaat, kan onderdeel worden van het model. Dat botst frontaal met je geheimhoudingsplicht.

Hoe je dit zelf controleert, lees je in veilig notuleren; de vergelijking met een Amerikaanse vergader-assistent staat in Notuly vs Copilot.

De Nederlandse Orde van Advocaten vraagt je om je cliënt vooraf om toestemming te vragen voordat je AI inzet in een dossier. Dat staat in de AI-aanbevelingen die de NOvA eind 2025 publiceerde. De kern: je blijft als advocaat eindverantwoordelijk voor het werk en voor de bescherming van het cliëntbelang, ook als een AI-tool een deel van het werk doet.

De aanbevelingen zijn concreter dan een algemene oproep tot voorzichtigheid. Het gebruik van vertrouwelijke gegevens in gratis AI-tools wordt afgeraden. Je deelt alleen wat strikt nodig is, je controleert de uitvoer handmatig, en je gebruikt bij voorkeur tools die hun bron tonen. De NOvA heeft daarnaast kantoorinspecties op AI-gebruik aangekondigd, dus dit is geen vrijblijvend advies.

Dit is geen reden om AI links te laten liggen, en ook geen reden om bang te worden gemaakt. Het is een set spelregels, en de checklist hieronder helpt je de tool te kiezen die erbinnen past.

Notuly is een Nederlandse AI-notulist voor elk gesprek: discreet fysiek, hybride en online. Je legt de telefoon op tafel of start de desktop-app, voert het gesprek, en een gestructureerd verslag met besluiten en actiepunten komt per mail bij de deelnemers. Geen bot die je videocall binnenkomt, geen archief om in te zoeken.

Het verschil voor de advocatuur zit onder de motorkap. De hele AI-stap, van spraak naar tekst tot de samenvatting, draait op eigen, zelf-gehoste modellen op servers in Amsterdam. Er zit geen Amerikaanse partij in de verwerking van je gesprek, dus bij die verwerking is er niets dat onder de CLOUD Act kan worden opgeëist. En zodra de mail met het verslag bij de deelnemers staat, is er bij Notuly niets meer van dat gesprek: de audio is binnen een minuut na verwerking gewist.

Sprekerherkenning houdt onderweg de stemmen aan tafel uit elkaar, zodat in het verslag staat wie wat zei. De melding vooraf uit Regel 4 blijft jouw handeling: jij vertelt aan tafel dat je opneemt, en jij bepaalt dat moment. De rest neemt Notuly van je over.

Eerlijk over de grens: Notuly legt gesprekken vast en maakt daar een verslag van, meer niet. Voor juridisch onderzoek, contractanalyse of processtukken is het de verkeerde tool. Het neemt de meldplicht uit Regel 4 niet van je over. En het vervangt je oordeel niet: het verslag is een weergave van wat er is gezegd, geen juridische conclusie.

Hoe het precies werkt, van opname tot mail, zie je op hoe het werkt.